Chapeau Woonkringen

VERHUISSTRESS X 27. GAAT DAT WEL GOED...

Verhuizen geeft stress, dat weet iedereen. Net als een nieuwe woning inrichten, op jezelf gaan wonen en een nieuwe baan. Minimaal dubbele stress voor de nieuwe bewoners, de ouders, verzorgers en de begeleiding van De Hoef 1 t/m 59. Hoe gaan we ervoor zorgen dat dit grote kale gebouw een nieuw thuis wordt?

Het begon met het spannende opleveringsmoment op 15 november. Lekker weer, zonnetje erbij. Een voor een komen de nieuwe bewoners binnendruppelen. Keurig volgens schema. Enveloppen en bossen sleutels liggen op het aanrecht in de keuken van het gemeenschappelijke appartement, dat verder nog helemaal leeg is. De laatste officiële papieren worden ondertekend, vragen gesteld en dan samen met een bestuurslid naar het appartement. Via de hal. ’Ik heb voor het eerst in mijn leven een eigen brievenbus, alleen voor mij’, zegt iemand. En meteen al post ook, blijkt. Van Enexis en de gemeente.
De appartementen zijn kaal, leeg, met draadjes aan het plafond. De vloer kaal en grijzig, op sommige muren slordige witte banen. Er is een hoop te doen. En dat gebeurt dan ook.


VerhuizenA

De vloerenman begint met de grote klus om 20 appartementen te egaliseren en vervolgens vloeren te leggen. Het schema is niet helemaal duidelijk en dat levert soms wat gedoe op, maar uiteindelijk komt het allemaal goed. In rap tempo zagen mannen van Lunenburg gaten in de aanrechtbladen en plaatsen bij iedereen een inductiekookplaat. Wat een zaagsel komt daar af zeg! Kun je meteen opnieuw beginnen met schoonmaken.
Overal wordt geklust. Behangrollen, verf, kwasten en leveranciers van internet, meubels en witgoed gaan de automatische voordeur in en uit. ‘Rotdeur’, zal vaak gedacht zijn. Iedere keer weer dicht als je met een nieuwe doos aan komt lopen. Er iets tegenaan leggen om open te houden mag eigenlijk niet want dan raakt hij in de war. Net als de liftdeur. Gelukkig weten steeds meer mensen hoe je het kunt oplossen. Net als trucjes om de deuren naar de galerij open te houden tijdens het verhuizen.
De stoep is nog niet klaar, er liggen twee rijplaten naar de oprit. Hubbels voor karretjes met spullen, struikelblok als je met je armen vol loopt. De tijdelijke meubels voor de gemeenschappelijke appartementen worden geleverd en geplaatst. Klaar? Nee niet bepaald. Bij IKEA gaat een afvaardiging van het bestuur, begeleiding en moeders nog een boodschappenlijstje afwerken. Resultaat is een eigen rij bij de kassa; 6 propvolle winkelwagens en een platte kar. Het gaat maar net in de bus en auto’s die geregeld zijn. Uitpakken en inrichten, ophangen en in elkaar zetten is stiekem ook best gezellig.

VerhuizenB


Tijdens het welkomstmoment met soep en broodjes twee weken later is de sfeer al meer ontspannen. Nee, het is niet af natuurlijk - nog dagelijks klinkt het geluid van boren door het gebouw - maar de grootste stap is genomen en vrijwel iedereen is verhuisd. De appartementen ingericht naar eigen mogelijkheden, wensen en smaak. Gezamenlijke koffiemomenten, avondeten en de begeleiding is opgestart (Nu de bel nog vervangen voor een met een vriendelijker geluid). Op een kleine uitschieter hier en daar na is het echt supergoed gegaan. Applausje voor onszelf! En het thuisgevoel? Ook dat is hier en daar al echt te zien. Een prima start voor fijne feestdagen en een mooi 2019.